Green Card (1990) 25 fps runtime 01:42:43
- เท่าไหร่คะ - 1 เหรียญ 50 ครับ
คุณครับ คุณ เงินทอน
ถ้าคุณต้องการใช้รถด่วน...
ลองใช้ B.M.T.
มีเศษสตางค์บ้างมั้ยครับ
ใครมีเศษสตางค์บ้าง คุณผู้หญิงล่ะครับ
ใครมีบ้าง ขอเงินกินข้าวกลางวันหน่อย
เดินระวังหน่อยสิครับ
รถไฟใต้ดิน
อัฟริกา คาเฟ่
- ดูสิสวยจัง - หวัดดี แอนทอน
- ผมไม่เคยเห็นคุณ แต่งตัวสวยขนาดนี้มาก่อนเลย - ดูเหมาะสมมั้ยล่ะ
ดูผมนี่ซะก่อน
กาแฟมั้ย
ไม่ เอาก็ได้ ฉันประสาทจะแย่แล้ว
- คุณก็น่าจะประสาท ในวันแต่งงานหรอกนะ - ใช่ จริงด้วยสิ
คุณดูสวยมากจริง ๆ นะ
ขอบคุณค่ะ ชุดยืมเขามาน่ะ
- ที่คุณทำน่ะ มันยอดเยี่ยมมาก บรอนตี้ จริงนะ - โธ่ แอนทอน อย่าพูดถึงมันเลย
- ผมคิดว่าคุณกับจอร์จจะ... - อย่าพูดเลย ก็ได้ ไม่พูดแล้ว
เฮ้ จอร์จ
จะไปเลยมั้ย
เอาอีก เอาอีก
- ยินดีที่ได้พบครับ - เช่นกันค่ะ
- คุณแสดงได้เก่งมาก - คุณก็เหมือนกัน
แอนทอนมาแล้ว
นี่ฉบับของคุณ บรอนตี้
- ผมจะไม่ลืมอัฟริกาเลย - อาฟริกาเหรอ
ใช่ ที่เราพบกันไง
อ๋อ ร้านกาแฟนั่น
โอเค ขอให้โชคดีมีสุขครับ
ขอบคุณนะ แอนทอน
- ขอให้โชคดีกับการประพันธ์ด้วยค่ะ - อะไรนะครับ
ดนตรีของคุณไงคะ
อ๋อ ใช่
- แล้วต่อไปเป็นไง - แค่นี้ล่ะ
คุณไม่จำเป็นต้อง มาเจอเขาอีกแล้ว
ดูตรงนี้สิ
นั่นอาจเป็นปัญหาได้นะ
ทะเบียนสมรส
อาฟริกาเหรอ
ค่ะ เราพบกันที่นั่น
แล้วตอนนี้เขาก็อยู่ที่นั่น
อีกแล้ว
ฉันก็อยากให้เขาอยู่ที่นี่ ...
แต่ว่าเขามาไม่ได้
เขาจะต้องชอบห้องที่นี่แน่นอน
เขาเดินทางบ่อยมาก
เขาเป็นคนชอบความสงบ
เราทั้งสองคนเลยค่ะ
เขาไปทำอะไรอยู่ที่นั่นครับ
เขาเป็นนักแต่งเพลงค่ะ
- ดนตรีแบบอาฟริกัน - ไม่ใช่กลองนะ
เราคงให้คนตีกลองมาอยู่ที่นี่ไม่ได้
ไม่ค่ะ เขาศึกษาดนตรีของพวกนั้น เขาไปเรียนรู้มัน
แล้วตัวเขาไม่ใช่
คนอาฟริกันใช่มั้ย
เขาเป็นคนฝรั่งเศสค่ะ
อ๋อ คนฝรั่งเศส
แล้วนี่อะไร กองโจรเขียว
ไม่ใช่อะไรทางทหารใช่มั้ย
เป็นพวกชมรมอาสาสมัครทำสวนน่ะครับ คุณนายเบิร์ด
พวกเขาทำงานเพื่อคนจนอย่างทุ่มเท
จะเห็นได้ว่า คุณนายฟอเร่ ทำงานที่กองสวนสาธารณะของเมืองด้วย
พวกเรามีปัญหากับผู้เช่ารายก่อน ...
เป็นชายโสดที่ไม่มีความรับผิดชอบ ...
เรื่องห้อง 12 เอฟ
ทางคณะกรรมการเลยมีความเห็นว่า ...
คู่แต่งงานหนุ่มสาวน่าจะเหมาะสมกว่า
เห็นได้ชัดว่าคุณนายฟอเร่ เป็นนักจัดสวนซึ่งเธอชอบงานนี้มาก
มันออกจะจะผิดปกติไปสักหน่อย ถ้าจะอนุมัติโดยไม่ได้พบคุณฟอเร่
ฉันชอบคู่ที่ทำงานธนาคารนั่นมากกว่า
ไม่ใช่คู่ที่เลี้ยงสุนัขนะ
ดิฉันเข้าใจสถานการณ์ดีค่ะ
เพียงแต่ว่า...
ฉันคิดว่าจะสามารถทำให้สวนกลับมาสวย เหมือนที่ศาสตราจารย์ผู้ล่วงลับได้ทำไว้
ไม่อยากใช้ศัพท์แสงมากหรอกนะคะ เช่น มอเรคัส ซีโคเนียต้องเล็มออกบ้าง
ไครนัมและแซเนียส ก็ถูกปล่อยปละจนน่าเศร้า
คาเมโดเรีย รากก็พันกัน ที่ต้องดูแลเป็นพิเศษก็คือ
ไซอาเทเคีย ดิสโคเนีย
นี่ยังไม่ได้พูดถึง คอร์ดีไลน์ หรือ เฮลิโคเนียเลย
แล้วยังต้องประคบประหงมแอสพิดิสตรา ...
เบโกเนีย และ โบรมีลีแอดส์
สาวน้อย
บรอนตี้
พวกพ่อเมืองยอมอนุมัติโครงการนี้แล้ว
- งั้นเหรอ - คุยกันถึง 11 ชั่วโมงเลยนะ
- ผมมีข่าวดีด้วยล่ะ - อะไรเหรอคะ
ผมได้หน้าดินคุณภาพดี สามพันตารางฟุต
- พูดเป็นเล่น - ได้จริง ๆ
เบอร์เกอร์คิง ให้มาน่ะ มีการประชาสัมพันธ์ที่ศูนย์ประชุมเชอราตัน
พวกเขาสร้างเท็กซัสใหม่หรืออะไรเนี่ย
เป็นเมืองเบอร์เกอร์ ขนาดยักษ์ใจกลางเท็กซัส
พวกเขาไม่รู้จะทำยังไงกับดิน เมื่องานเสร็จแล้ว
เดฟบอกว่า ผมรู้จักคนที่จะเอาปัญหานี้ไปจากคุณได้ ผมเอง
ไง แฮรี่ เป็นยังไงบ้าง เพื่อน
เราได้รับอนุมัติอย่างเป็นทางการแล้วนะ
ไปกันเถอะ
ดีจังเลย
เบอร์เกอร์ คิง
เบอร์เกอร์ คิง ทำเพื่อฟิลหน่อย
ใครจะเอากล่องเพอรริวิงเคิล เอ้านี่ มะเขือเทศ
อิตาเลียนก็ดี แต่ถามบรอนตี้ กับฟิลก่อนดีกว่า
- ดี เพราะฉันหิวแล้ว - ฉันก็ด้วย
บรอนตี้ คุณหิวรึยัง ไปหาอะไรกินกันมั้ย คุณล่ะ
พวกเรา 4 คนไปหาอะไรกินกัน อีก 10 นาทีนะ
ทุกคนยังไหวนะ
เราน่าจะหาต้นอะไรสักอย่างมาปลูกที่นั่น
- พวกเราสั่งได้รึยัง - ผมไม่ใช่บริกรโต๊ะคุณ
แล้วของเราอยู่ไหน
น้อง เป็นบริกรโต๊ะนี้รึเปล่า
ไม่ใช่ครับ
จอร์จ สั่งอาหาร
พวกเราไปกันเถอะ ร้านนี้แย่มาก
คิดว่าเวลานี้ไม่มีร้านไหนยังเปิดอยู่
เรานั่งรอกันมานานมากแล้วนะ
- พวกคุณเลือกได้กันรึยังครับ - สั่งกันก่อนเลย
คืนนี้มีอะไรพิเศษบ้าง
เรามีตับลูกวัวจากสวิตเซอร์แลนด์ราดซอสสูตรพิเศษ
จากอังกฤษ ก็เป็น เนื้อย่าง
- ผมไม่กินเนื้อ - ทำไมล่ะครับ
ว่าไงนะ
ถ้าคุณไม่กินเนื้อ เราก็มี...ปลา
ปลาผมก็ไม่กิน ผมเป็นมังสวิรัติ
คุณมีอาหารมังสวิรัติจานพิเศษมั้ย
มีผักจากทั่วโลกเลยครับ
- งั้นผมเอานั่น แต่ไม่ใส่เกลือ และน้ำมัน - ของคุณไม่ใส่เกลือ
- ผมเอาปลา - ฉันด้วย
ปลา มีปลา 2 ที่
และ เอ้อ...
คุณผู้หญิงล่ะครับ
หรือว่า คุณนาย
จอดตรงขวามือนี่แหละค่ะ
ตรงนี้ค่ะ
ให้ผมขึ้นไปได้มั้ย
ที่นี่เป็นหอพักหญิง หรือยังไง
ผมไม่เคยเห็นอพาร์ตเมนต์คุณเลย มีความลับอะไรเหรอ
ความลับอะไรเหรอ
ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ผมรู้จัก...
พยายามมาห้อมล้อมผม
ยกเว้นคุณ
ผมรับได้นะ ถ้าเป็นคุณที่จะมาติดผมแจ
จะไปต่อรึเปล่าครับ
สวัสดีครับ คุณนายฟอเร่
- หวัดดีออสการ์ - มีจดหมายครับ...
ส่วนใหญ่ จ่าหน้าถึงคุณแพร์ริช
ผมคิดว่าบางคน คงยังไม่รู้ว่าคุณแต่งงานแล้ว
ฉันยังใช้ชื่อแพร์ริชอยู่
สิทธิสตรีหรือครับ
- ใช่ ทำนองนั้น - ไม่มีมาจากอาฟริกาเลยครับ
ผมตรวจดูแล้ว
- เขาคงยังท่องซาฟารีอยู่ - ก็คงอย่างนั้น
- ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณนายฟอเร่ - ราตรีสวัสดิ์ ออสการ์
คุณนายฟอเร่
ผมชื่อ กอร์สกี้
ผมทำงานให้หน่วยสอบสวนจาก ไอ เอ็น เอส
- อะไรนะคะ - ตรวจคนเข้าเมืองครับ
คู่หูและผม อยู่ข้างล่างนี่เองครับ
เราอยากคุยกับคุณหน่อย และกับสามีคุณด้วยครับ
- คุณอยากรู้เรื่องอะไรครับ - ฉันเพียงแค่อยากคุยกับ จอร์จ ฟอเร่
- เขาไม่ได้ทำงานที่นี่แล้ว - อะไรนะคะ
เขาหยาบคายกับลูกค้า เรารับไม่ได้กับเรื่องแบบนั้น
ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันต้องหาตัวเขาให้พบ
- คุณรู้มั้ยคะว่าเขาอาศัยอยู่ที่ไหน - จอร์จ ฟอเร่เป็นตัวปัญหา
ทางที่ดี คุณก็ควรอยู่ให้ห่างจากเขา
ขอตัวล่ะครับ คุณผู้หญิง มีลูกค้ารออยู่
คุณเป็นเพื่อนของจอร์จหรือครับ
เดี๋ยว นั่นคุณจะไปไหน
ผมมาหาคุณนายฟอเร่
- แล้วคุณเป็นใคร - คุณฟอเร่
- คุณฟอเร่เหรอ - ใช่ครับ
โทษทีครับ ผมขอโทษ ผมไม่เคยเห็นคุณมาก่อน
- ยินดีต้อนรับกลับครับ อาฟริกาเป็นไงครับ - อาฟริกาเหรอ
- คุณมีกระเป๋าหรือเปล่าครับ - ไม่ ไม่มี มีแต่ผมนี่แหละ
ตอนผมเห็นคุณครั้งแรก ผมยังคิดเลยว่า
ผู้ชายคนนี้ ต้องเพิ่งออกมาจากป่าแน่ ๆ
แล้วผมก็คิดถูก ยินดีที่คุณกลับมาครับ
ผมไม่ชอบเห็นคู่แต่งงานหนุ่มสาว อย่างพวกคุณต้องแยกจากกัน
มันไม่ดีต่อชีวิตคู่ จะว่าผมหัวโบราณก็ได้
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ดีของประเทศนี้
- ครอบครัวจะไหลลงส้วมไปหมด - ส้วมเหรอครับ
ใช่ครับ ส้วม ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนเดียว อยู่กินกันมา 15 ปี
ดูรูปลูกผมสิครับ
ผมโทรหาวันละ 2 ครั้ง ผมไม่เชื่อเรื่องสิทธิสตรีอะไรนั่นหรอก
คู่ผัวเมียอยู่กับบาป อะไรทำนองนั้น
- นั่นไม่ดีเลย ไม่ดีจริง ๆ - นั่นแย่มาก ใช่
ว่าไง...
ก็...เข้ามาสิ
คนพวกนี้อาจมาถึงเมื่อไหร่ก็ได้ คุณ ..เอ้อ...
ฉันว่าเราควรจะคุยเรื่องสถานการณ์นี่ ว่ามั้ย
คุณได้รับข้อความฉันใช่มั้ย
คุณต้องได้สิ ไม่งั้นคุณคงไม่มาที่นี่หรอก
ฉันคุยกับทนายมา
เขาบอกว่าอย่าตื่นตูม อาจเป็นแค่พิธีปกติ
- คุณมีกาแฟรึเปล่า - กาแฟเหรอ
ใช่
จริงสิ ความคิดดีนะ
เราจะกินกาแฟกัน อย่างคู่ผัวเมียปกติเขาทำกัน
การแต่งเพลงเป็นไงคะ คุณได้งานใหญ่ในแคลิฟอร์เนียรึเปล่า
ผมไม่ชอบงานนั้น
เป็นบริกรยังดีกว่า ทำงานกับคนแบบนั้น
แต่คุณก็ไม่ได้ทำงานที่นั่นแล้ว
เปล่า ผมลาออกแล้ว
พวกเขาบอกว่าคุณถูกไล่ออก
จริงเหรอ
ตลกดีนะ
ผมเกลียดกัปตันที่นั่น
เขาเป็นพวกขี้โอ่
คนพวกนี้จะมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ คุณยังเดินหยิบจับของไปทั่วอพาร์ตเมนต์
รู้มั้ยว่า คุณทำให้ฉันตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหน
ผมขอโทษ เบ็ตตี้
บรอนตี้
อ๋อ
ไม่มีหวังแล้ว
- กาแฟล่ะ - กาแฟเหรอ
ฉันจะต้องเข้าคุก คุณก็จะโดนเนรเทศ ยังจะถามเรื่องกาแฟอีก
ตายแน่ พวกเขามากันแล้ว
- รอก่อน เดี๋ยวฉันรับเอง - ครับ
- ผมขอคุยกับคุณฟอเร่ได้มั้ย - ครับ ผมฟอเร่ครับ
- นี่ตรวจคนเข้าเมืองครับ - ครับ เชิญขึ้นมาเลยครับ
อะไรเนี่ย...
- จะทำอะไรน่ะ - เอามันใส่เข้าตู้เสื้อผ้าผม
ตายจริง
แหวนล่ะ แหวน
- เราต้องคุยกัน - คุยเรื่องอะไร
เรื่องของเราไง เจอกันได้ยังไง พวกเขาต้องถามคำถามพวกนี้แน่
ไม่หรอก พวกเขาแค่อยากเห็นว่าเราอยู่ด้วยกันจริง
คนที่ภัตตาคารก็เคยเจอ
พอพวกเขาเห็นว่าจริง พวกเขาก็ไป ง่ายแบบนั้นเลย
คุณไปเปิดทีได้มั้ยที่รัก
ปล่อยให้ผมพูดเอง
ไม่ ให้ฉันเป็นคนพูด คุณพูดอังกฤษไม่ได้มากเท่าไหร่ จะบอกพวกเขาว่า..
ตอนนี้ ทำใจให้สบาย เราอยู่ด้วยกัน
อย่าตื่นตูม
ที่รัก
ไปเปิดประตูได้แล้ว
หวัดดีค่ะ
ของนี่น่ารักจัง
ขอบคุณค่ะ
ขึ้นมาสิคะ
จอร์จ
นี่คุณนายชีฮาน กับคุณกอร์สกี้
หวัดดีครับ
นั่งลงก่อนสิครับ
- คุณฟอเร่ - เรียกจอร์จเถอะครับ
ค่ะ คุณเดินทางเข้าประเทศเรามา...
เมื่อ 5 เดือนก่อน ตามรายงานของเรา
ครับ และผมก็หลงรักมันเข้าแล้ว
ดินแดนแห่งความหวัง
เป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่ ผม....ผมรู้สึกเหมือนได้อยู่บ้านแล้ว
ช่างโชคดีจริง ๆ
ภรรยาแสนสวย
อพาร์ตเมนต์นี่
และต้นไม้พวกโน้น
- ช่างโชคดีจริง ๆ - เอ้อ...วีซ่าของคุณ ประเภท บี 2
เป็นวีซ่าท่องเที่ยว....คุณอยู่ได้แค่ 6 สัปดาห์
มันอาจจะไม่น่าพอใจเท่าไหร่ ...
แต่เมื่อมีเหตุการณ์ ที่ทำให้มีผลหักล้างไป
ก็คือการแต่งงาน ซึ่งสามารถทำให้ คุณอยู่ได้โดยอัตโนมัติ
- ตอนนี้ ที่นี่เป็นที่พำนักของคุณใช่มั้ยคะ - ใช่ครับ
คุณย้ายเข้ามาที่นี่หลังการแต่งงานใช่มั้ยคะ
เราได้คุยกับกรรมการของตึกนี้ ...
เขาบอกว่าคุณไม่ได้อยู่ที่นี่ คุณฟอเร่
- ไปอยู่ อาฟริกาค่ะ - ครับ
ไปยิงช้าง
- ด้วยกล้องน่ะค่ะ - ใช่ ใช้กล้อง
และเขาเอาพืชพันธุ์ไม้บางอย่างมาให้ด้วยค่ะ ต้นไวโอเลตพันธุ์อาฟริกัน
ต้นไวโอเลตครับ
แล้วคุณอาศัยอยู่ที่ไหนคะ คุณฟอเร่ ก่อนการแต่งงาน
อยู่ไปทั่วแหละครับ อืมม...
นอนในสวนสาธารณะหนึ่งคืน
- แล้วคุณทำงานที่ไหนคะ - โทษทีครับ
สามีฉันเขาเป็นนักแต่งเพลงค่ะ
ตอนนี้เขากำลังประพันธ์งานที่สำคัญมากชิ้นหนึ่ง
มีพื้นฐานจากการค้นคว้าด้านอาฟริกา
นักแต่งเพลงเหรอคะ เราไม่...ไม่มีบันทึกแบบนั้นเลยค่ะ
แล้วคุณแต่งเพลงประเภทไหนเหรอคะ
ร๊อคแอนด์โรลล์รึเปล่า
บัลเลต์ครับ ผมแต่งเพลงให้กับบัลเลต์
บัลเลต์เหรอคะ
ในใบสมัครของคุณบอกเอาไว้ว่า คุณไม่มีประวัติอาชญากร
ที่แจ้งเอาไว้นั้นถูกต้องหรือเปล่าครับ
แน่นอนครับ
คุณพูดฝรั่งเศสได้รึเปล่าคะ คุณนายฟอเร่
ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้เลย
ความรักไม่มีพรมแดนจริง ๆ นะคะ
งั้นก็คงจะแค่นี้
เราต้องขอโทษที่มารบกวนคุณ
มีชาวต่างชาติเข้าเมือง แบบผิดกฏหมายมากมาย
ที่อาศัยการแต่งงาน เพื่อให้ได้อาศัย และได้รับกรีนการ์ด
นี่มาจากเบื้องบนเลย ทำเนียบขาวค่ะ
พวกคุณคงไม่อยากให้จับผิดคน
ถูกต้องเลยครับ
พวกเราเข้าใจดีค่ะ
แค่อยากรู้น่ะค่ะว่า
คุณสองคนพบกันได้ยังไง
คิดว่าคงจะโรแมนติคมาก
- คุณเล่าเถอะ - ไม่เอา คุณเล่าดีกว่า
- เราแค่.. - คุณเล่า..เราบังเอิญเดินมาชนกัน ตูม..
- อย่างนั้นเลย - ตายจริง
- ผมกำลังหอบของกองเบ้อเริ่มมา แล้ว... - ห่อของเหรอครับ
- ครับมีห่อของ แล้วผมก็เก็บมันขึ้นมา - แล้วแอนทอน....
- อย่าลืมเรื่องแอนทอนสิ - ใช่ แอนทอน ใช่
- เขามากับจอร์จ ฉันรู้จักเขา - แอนทอน เขาช่วยเราเก็บของที่ตก
แต่ที่สำคัญคือ ที่รัก เขาแนะนำเราให้รู้จักกัน
ใช่ จริงด้วย ใช่
แอนทอน
แล้ว..
- ตอนนั้นฝนก็ตก - เราก็เลยเปียกกันหมด
ผมเอาห่อของของเธอติดมาด้วย
คุณก็มีห่อของด้วยเหรอคะ
ทุกคนมีห่อของกันหมด มีของกระจายเต็มไปหมด
ผมเอาห่อของของเธอติดมา
โดยไม่ตั้งใจ
ผมเก็บของ ๆ ผมมา
และของเธอด้วย ...
แล้วผมก็...
เดินเซ...ประมาณนี้
แล้ว...
น่าจะมีใครรับโทรศัพท์นะ
ไม่ใช่ของผมแน่ ๆ
ก็ไม่แน่นะ ที่รัก
แต่ไม่เป็นไร ฉันไปรับเอง
เราคงไม่อยากให้เขาเห็น ผัวเมียทะเลาะกันต่อหน้าแขกหรอกใช่มั้ย
ฟิลเหรอ
คุณยังอยู่ที่รัฐอื่นใช่มั้ย
- เปล่า ฉันไม่ได้ดีใจที่คุณยังอยู่ที่นั่น - เล่าต่อสิ คุณฟอเร่
ฟิล ฉันยังคุยตอนนี้ไม่ได้
เรื่องห่อของไงคะ ที่คุณเล่าค้างไว้ ว่าคุณได้ห่อของเธอมา
- อ๋อ ใช่ - ฉันตื่นเต้นจัง
- ผมพบว่ามีห่อของเกินมา - เดี๋ยวฉันโทรกลับได้มั้ย
ของผมมี 9 ห่อ แต่ตอนนี้มี 10 ผมพูดว่า เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ผมพูดกับตัวเองอย่างนั้น
ผมก็เลยเปิดดู มันคือ ...ชุดชั้นในผู้หญิง
ชุดชั้นในผู้หญิงเหรอครับ
ถูกต้องเลยครับ
ผมก็เลยโทรหาแอนทอน...
เขาบอกว่า นั่นต้องเป็นของเบ็ตตี้แน่ ๆ
คุณหมายถึง บรอนตี้ ใช่มั้ย
ครับ บรอนตี้
แต่ตอนนั้น ผมยังไม่รู้จักชื่อเธอ ...
แต่ตอนนี้ ผมรู้แล้ว
แค่นั้นแหละครับ
ขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้มั้ยครับ
- ขอใช้ห้องน้ำหน่อย - ใช้ทำอะไร
ก็ ผมต้องใช้น่ะ
ห้องน้ำน่ะ
- ตามสบายเลยครับ - อยู่ตรงไหนล่ะ
- อะไรนะ - ห้องสุขาน่ะครับ
ช่วยพาไปหน่อยได้มั้ยครับ
อ๋อ ได้ครับ ตามมาเลย
ทำไมฉันถึงต้องกระซิบน่ะเหรอ
นั่นเยี่ยมมากเลย เยี่ยมมาก
ไม่ใช่ นั่นเคยเป็นห้องน้ำเก่า...
ก่อนจะตกแต่งใหม่
ผมชอบลืมอยู่เรื่อย
นี่เคยเป็นห้องเก็บไม้กวาด เราเปลี่ยนมาเป็นห้องนอน
ส่วนประตูนี้คือ ห้องน้ำ
นี่ไงครับ
ให้เขาย้ายมาอยู่กับฉันเนี่ยนะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณจะพูดอย่างนี้
อย่าทำหน้าตกใจอย่างนั้น บอกตามตรงนะสาวน้อย
ผมคิดว่าคุณลำดับความสำคัญผิดไป
คุณแต่งงานกับคนที่คุณไม่รู้จัก เพื่อให้ได้เรือนต้นไม้
ผมล่ะงงจริง ๆ
ผมมันหัวโบราณ ยิ่งเป็นเรื่องการแต่งงานด้วยแล้ว
ผมคิดว่ามันต้อง เป็นเรื่องของความรักเท่านั้น
หรือคุณว่าไม่ ก็ตามใจ
ถ้าการแต่งงานกับคนแปลกหน้า ยังไม่ประหลาดอะไร งั้นการจะให้เขาย้ายเข้ามาอยู่...
นอนที่โซฟาสักหลาย ๆ คืน...
- ก็คงไม่แปลกอะไรใช่ไหม - ไม่อยากจะเชื่อเลย
พวกเขาอยากสัมภาษณ์อีกทีวันจันทร์ นี่วันศุกร์
- คุณมีเวลาสุดสัปดาห์นี้แต่งเรื่องให้ตรงกัน - 2 วันเหรอ
ฉันไม่เห็นเหตุผลเลยว่าทำไมเขาต้องย้ายเข้ามา ทำไมเราแค่พบกันในสวนแบบนี้ไม่ได้รึไง
เพราะการสัมภาษณ์ครั้งนี้จะลงรายละอียด
พวกเขาจะแยกกันถามคุณ
พวกเขาจะอยากรู้ว่า แต่ละคนใช้แปรงสีฟันสีอะไร
เขาชอบกินอะไร ก็ไม่รู้นะ เขากรนรึเปล่า
พวกคุณต้องศึกษานิสัยใจคอกัน
เหมือนท่องหนังสือสอบ แบบนั้นแหละ
- ฉันมีทางเลือกอะไรมั้ยเนี่ย - มีสิ
คุณไปสารภาพซะตอนนี้ แล้วเขาก็จะถูกเนรเทศ...
คุณอาจเจอข้อหาอีกสารพัด และก็ไม่ได้เรือนต้นไม้ด้วย
- เหมือนอย่างกับอาศัยอยู่ในรัฐตำรวจเลย - ไม่ใช่
เขาเรียกว่า ทำผิดกฏหมาย
ไม่ว่ามันจะดูเล็กน้อย แค่ไหนก็ตามตอนนั้น ...
แต่คุณก็ทำมันไปแล้ว
อีกอย่างนะ ผมคิดว่าคุณต้อง แนะนำให้จอร์จรู้จักเพื่อนคุณบ้าง
- เพื่อนฉันเหรอ - ให้เขารู้จักเพื่อน ๆ ของคุณ
บอกไปว่าเขามาเยี่ยมคุณจากปารีส หรืออะไรก็ได้
ไม่ ฉันทนไม่ได้หรอก เขาเป็นคนเหลวไหลจะตาย
- ฉันจะทำแบบไม่ให้ใครรู้ - จะเอาอย่างนั้นก็ได้
แต่ฟังนะ เรื่องต้องตรงกัน
พอถึงเย็นวันจันทร์ ทุกอย่างก็จะจบ ...
แล้วเราค่อยมาวางแผนหย่าด้วยกัน
แทบรอไม่ไหวแล้ว
นี่สำหรับสระน้ำของคุณ
ขอบคุณค่ะ
รอให้ฉันพาคุณชมทั่วบ้านเสียก่อน แต่ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกนะคะ
ตอนนี้คุณก็รู้แล้วว่าห้องน้ำอยู่ไหน
ไปนะ ไป
อย่าสูบบุหรี่....ในบ้านจะได้มั้ย
- นี่อะไร - กาแฟค่ะ / ไม่จริงน่ะ
ใช่สิคะ ไม่มีคาเฟอีนด้วยนะ
- ไม่มีกาแฟแท้ ๆ บ้างรึไง - เกรงว่าจะไม่มี
ผมจะชงกาแฟ อร่อยที่สุดที่คุณเคยกินเลย
ฉันกินแต่แบบไม่มีคาเฟอีน
คุณจะเปลี่ยนใจเมื่อได้ชิมไอ้นี่
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้
เราต้องแต่งเรื่อง กรณีที่คุณเกิดเจอเพื่อนฉัน
เรื่องง่าย ๆ เช่น คุณเป็นเพื่อนเก่า
ฉันชมชอบดนตรีบัลเลต์ของคุณ
คุณมาเยี่ยมฉันจากปารีส
คุณจะมาอยู่กับฉันสัก สองสามคืน
คุณเป็นเกย์ เกย์เหรอ ผมไม่ไม่อยากเป็นเกย์
ก็ได้ คุณไม่เป็นเกย์ คุณเป็นแค่เพื่อนเก่า ...
แล้วโรงแรมก็เต็มหมด คุณเลยมาพักกับฉัน
เรื่องไม่ค่อยเข้าท่าเลย
แล้วคุณมีที่เข้าท่ากว่านี้มั้ยล่ะ
ไม่รู้เหมือนกัน เรื่องการเมืองเป็นไง
เป็นผู้ก่อการร้ายล่ะ ดีมั้ย
ผู้ก่อการร้ายไม่ดี แต่ทางการเมืองเข้าท่า เป็นผู้ลี้ภัย
ดีเลย ได้ผลแน่ ตกลง
ไม่เอา เราไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
แค่เพื่อนมาอาศัยอยู่สองสามคืน
ที่นี่นิวยอร์คนะ
ใช่ คุณพูดถูก
คุณนอนที่โซฟานี่...เราแชร์ค่าใช้จ่ายกัน
ผมทำกับข้าว ดีมั้ย
ลูกนี้กลิ่นไม่ค่อยดี เอากลับไป
เอาให้นกกินเหรอ นี่มันอาหารนกไม่ใช่เหรอ
- นี่มุสลี่ - เอากลับไปเลย ผมจะไปเอาครัวซองต์
แต่ฉันชอบอาหารนก
- แน่ใจนะ - ไม่เป็นไร คุณ...
- ตามใจ ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไร เลือกตามใจเลย
บีใช่มั้ย
บรอนตี้ ใช่จริง ๆ ด้วย
ลอเรน เธอมาทำอะไรที่นี่
ฉันมาทำอะไรน่ะเหรอ
ฉัน... ก็เหมือนเธอ มาซื้ออาหารไง
ก็แหม..เธอไม่ได้อยู่แถวนี้นี่
คุณแม่จะมีงานชุมนุมดนตรีเล็ก ๆ อีกแล้ว
ฉันบอกแม่ว่า จะมาเอาของให้แม่เอง เมื่อไหร่ฉันจะได้เห็น อพาร์ตเมนต์ใหม่เธอล่ะ
หวัดดีครับ
หวัดดีค่ะ
เธอสองคนมาด้วยกันเหรอ
ก็ทำนองนั้น เขาเป็นเพื่อนเก่า
จอร์จ ฟอเร่ นี่ ลอเรน แอ็ดเลอร์
- ไฮ ลอเรน - อู สำเนียงนั่น คุณเป็นคนฝรั่งเศสใช่มั้ย
อู ประหลาดแท้ ชีวิตฉันช่วงนี้ เป็นฝรั่งเศสไปซะทุกอย่าง
วันจันทร์ไปซื้อแจ็คเกต ก็เป็นของฝรั่งเศส
วันพุธ ก็ไปดูหนังฝรั่งเศสมา
แล้วพอเมื่อคืน โทนี่ก็บอกว่า เราไปกินอาหารฝรั่งเศสกันเถอะ
อย่างที่คาร์ล จุงเคยว่าไว้ คุณเรียกว่าอะไรนะ
เหตุบังเอิญ อะไรแบบเนี้ย
ยินดีที่ได้พบค่ะ เพื่อน...ฝรั่งเศสของบรอนตี้
จ้ะ ลอเรน
หากว่าคุณอยากกินอาหารฝรั่งเศสอีก ผมกำลังจะทำอาหาร
ให้บรอนตี้ ไปมั้ย
- หวัดดีครับคุณนาย... - ไม่ใช่ตอนนี้
คุณฟอเร่ เด็ก ๆ นี่คุณฟอเร่
เขาเคยไปอาฟริกามาด้วย
เด็ก ๆ นี่ลูกผม
บางทีคุณสองคน ต้องเริ่มคิดเรื่องการมีครอบครัวแล้วนะ
จอร์จ
ครับ กำลังไปแล้ว
ให้ลิฟท์รอด้วย จะขึ้นเหมือนกัน
รอด้วย รอก่อน
จะขึ้นด้วย รอด้วยสิ
น่าจะต้องซ่อมประตูนี่แล้ว
เดี๋ยวได้มีคนตายกันพอดี
คนจากรัฐบาลพวกนั้นต้องการอะไร
- ไม่รู้ค่ะ - เราไม่รู้ว่าพวกเขาต้องการอะไรแน่
- นี่มันเรื่องอะไรกัน - ปัญหาเรื่องวีซ่าเล็กน้อยของจอร์จ
พวกเขามาถามว่า คุณฟอเร่ ทำนั้นทำนี่รึเปล่า
แล้วยังถามว่า คุณนายฟอเร่เคยไปอาฟริกามั้ย ถามมากมายเลย
คุณนายฟอเร่เหรอ
แม่ของจอร์จน่ะ
- แม่ตายที่อาฟริกา - ขอโทษด้วยค่ะ
โดนช้างฆ่าตาย
ฉันนั่งดูคุณตรงนี้ได้ทั้งวัน ไม่เบื่อเลยจอร์จ
โชคดีจริงนะ บี
มีพ่อครัวฝรั่งเศสมาเป็นแขกที่บ้าน
พอเถอะน่า ลอเรน
แล้วคุณมาทำอะไรที่นิวยอร์คนี่ จอร์จ
- ผมบังเอิญ... - จอร์จ..ด้านการเมือง
- คุณเล่าสิ - คุณเล่าไปเถอะ
อะไรด้านการเมืองนะคะ
ด้านการเมือง ..อ๋อ ..บัลเลต์
นึกไม่ออกเลย บัลเลต์ด้านการเมือง
มันก็แบบว่า...
จอร์จเขียนดนตรีบัลเลต์ เขาเป็นเพื่อนเก่า
เขา.. ไม่ได้เป็นเกย์
- ดีเลย - เขาหาโรงแรมไม่ได้
- เขาเคยไปอยู่อาฟริกามา - เราเป็นเพื่อนเก่ากัน
- ใช่ - ผมเลยไม่เคยเอากะเธอ
นี่ต้องฆ่าใครเพื่อให้ได้ที่นี่มารึเปล่า
อาจถึงต้องฆ่าหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วเอามาทำปุ๋ย
ที่นี่สวยจริง ๆ
เรื่องเพื่อนฝรั่งเศสของเธอ ฉันจะเอารายละเอียดทีหลังนะ
ลอเรน พอเถอะ
คุณแม่ฉันต้องปลื้มแน่
พูดถึงแม่ขึ้นมา เดาสิว่าอะไร
แม่กับพ่อจะไปจากนิวยอร์ค
- แล้วสวนสวยของพวกท่านล่ะ - พวกเขาจะไปกันแล้ว
ฉันบอกพ่อเรื่องไส้เดือนเขียว หรืออะไรเทือกนั้นแล้ว
- กองโจรเขียว - จ้ะ ยังไงก็ตาม...
พ่อบอกว่าจะยก พวกต้นไม้ทั้งหมดให้เธอกับพวก
ไม่จริงล่ะ
แล้วรวมพวกต้นไม้ใหญ่ ๆ นั่นด้วยใช่มั้ย
จะต้นใหญ่ ต้นเล็ก ทุกอย่างเลย
นั่นยอดมาก เรามีเหลือน้อยแล้ว
กำลังอยากได้ต้นไม้อย่างมากพอดี
แต่ว่าเดี๋ยว ยังมีปัญหาอีกอย่าง
แม่ฉันไม่ยอมรับฟังเลย แต่ก็ไม่รู้นะ
ฉันว่าเธอน่าจะไปพูดเอง ท่านอาจจะเปลี่ยนใจ
จอร์จ
นี่มันวิเศษมาก
บรอนตี้ เธอไม่ได้กินอะไรเลยนะ
ไม่ใช่อาหารแบบที่ฉันกินน่ะ
เธอชอบกินอาหารนก
ไม่ดีต่อสุขภาพ เนยมากขนาดนั้นน่ะ
ชีวิตจะมีความหมายอะไร ถ้าไม่สนุกกับมัน
อย่าได้มั้ย
เธอดูเหมือน คู่ที่แต่งงานกันมานานแล้ว
ก็ได้
แล้วเธอสองคนพบกันได้ยังไง
ก็แบบว่า ..ลอเรน ผมหอบของมาพะรุงพะรัง
ลอเรน เรื่องมันยาวน่ะ เอาไว้เล่าวันหลังได้มั้ย
- ฉันมีงานต้องทำอีกเยอะ ทำรายการต้นไม้ - พอจะเข้าใจแล้ว
ยังไม่ต้องหรอก ดื่มไวน์ให้หมดก่อน
ดื่มอีกหน่อยนะ
ยินดีที่ได้พบนะ จอร์จ
ยินดีที่ได้พบนะ ลอเรน
แล้วไว้เจอกันอีกนะ
- เขายอดมากเลยนะ - ลอเรน ฉัน...
ฉันขอพูดตอนนี้เลยว่า
ฉันไม่เคยชอบฟิลเลย
เขาจริงจังเกินไป
ฟิลกับฉัน ยังคบกันอยู่ดีนะ
ฉันขอโทษ น่าขายหน้าจังเลย
ฉันว่า ฉันก็ชอบฟิลนะ เขาห่วงใยสิ่งแวดล้อมและกับทุกอย่าง
- ใช่ เขาก็เป็นอย่างนั้นแหละ - ฉันนี่ชอบเข้าไปยุ่งเรื่อยเลย
- ลืมมันไปเถอะ - เอ้อ..ถ้าอย่างนั้น...
ตัวฉันเองก็อยากเจอจอร์จอีก
เขาน่ากินนะ คนทำสวนประหลาดเกินไป
บาย ลอเรน
ทำไมคุณชวนเธออยู่กินกลางวัน
ที่นี่มันอพาร์ตเมนต์ของฉันนะ
อย่างนี้ไม่เวิร์คหรอก
ไม่มีทางเวิร์ค ถ้าผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
เรื่องห่อของบ้าบอนั่น
เรื่องแม่คุณ เรื่องช้าง
โกหกเพื่อนฉัน ทั้งหมดนี่ทุเรศมาก
ฉันรู้ว่าในมือคุณมีบุหรี่ คุณจะต้องออกไปสูบข้างนอก
คุณเริ่มโกหกหลังจากคุณแต่งงาน
ผมไม่ได้บังคับให้คุณโกหกนะ
ฉันไม่ได้ชวนเธอมากินกลางวันก็แล้วกัน
คุณโทษผมตลอดเลยใช่มั้ยล่ะ
คุณก็ทำมันเหมือนกัน
- ทำอะไร - แต่งงานกับผมไง
ผมทำไปเพื่อให้ได้กรีนการ์ด แล้วคุณล่ะ ทำไปทำไม
- ไม่มีใครบังคับคุณเลย คุณทำเอง - ออกไป ออกไป
ถ้าคุณกดดันผมจนหมดทาง ผมก็เลวมากเป็นนะ ระวังเอาไว้ด้วยล่ะ
ดูสิว่าคุณทำอะไร ไอ้ฝรั่งเศสงี่เง่า
ฉันเองนะ ฉันอยากจะขอบคุณ เรื่องอาหารกลางวัน
และฉันก็อิจฉา เรื่องเรือนต้นไม้นั่นมาก
ลอเรน ฉันขอโทษที่โกหกเธอ
- โกหกฉันเหรอ เธอพูดเรื่องอะไรกัน - เรื่องไม่ได้บอกเธอ
ไม่ได้เชิญเธอมาที่นี่ก่อนหน้านี้
- เราเป็นเพื่อนกันมานานมากแล้วนะ - ลืมมันซะเถอะ บี
หลัง ๆ นี่ฉันไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองเลย
ตอนนี้เรื่องยิ่งยุ่งเข้าไปอีก
รู้ใช่มั้ย แม่ฉันจะมีปาร์ตี้อาหารค่ำคืนนี้
ฉันคุยกับแม่แล้ว แม่เชิญเธอด้วยล่ะ
โอกาสทองเลยนะ คุยกับแม่เรื่องต้นไม้พวกนั้น
พาจอร์จมาด้วยก็ได้
คุณเข้ามาทำอะไรในนี้
ผมออกไปแล้ว..ซื้อมะเขือเทศสวย ๆ นี่มาให้คุณ
ฟังนะ
นั่นก็ดีหรอก แต่...
ข้างนอกมีอีก ออกมาข้างนอกกัน
ดูนี่ ตรงนี้ยังมี แรดดิช พริกไทย แครอต
ตายแล้ว ต้นไม้ฉัน
- นี่แค่ต้นหญ้า ผมดึงมันออก - ไม่ใช่ นี่งานวิจัยของฉัน
- ผมขอโทษ ผมซื้อนี่มาให้คุณ - อย่ามาแตะอะไรอีกเลยนะ
แล้วก็อย่าเข้าไปในเรือนต้นไม้อีก ขอแค่นี้แหละ
มันเป็นที่แสน...
พิเศษ
- คุณชอบต้นไม้มากกว่าคนเหรอ - แค่บางคน
พระเจ้า
เรา...พักรบกันนะ
ผมไม่ได้รบกับใคร
คุณถามฉันว่าทำไมถึงได้ทำมัน...
การแต่งงานนี่
- เพื่อให้ได้เรือนต้นไม้นี้ - เรือนต้นไม้
ฉันไม่คิดว่าคุณจะเข้าใจ แต่นั่นคือเหตุผลที่ฉันทำลงไป
ผมเข้าใจแล้ว
คุณอยากได้อะไร คุณก็ไปเอามันมา ใช่มั้ย
คืนนี้ เราทำงานด้วยกันนะ
เรียนรู้ เหมือนตอนอยู่โรงเรียนไง
ฉันต้องออกไปข้างนอก
งั้นผมไปด้วย
- ไม่ได้ - ทำไม
- อ๋อ แฟนคุณ มังสวิรัติคนนั้น - ไม่ใช่ เขาไม่อยู่
แล้วทำไม
ไปบ้านพ่อแม่ของลอเรน
พวกหัวสูงน่ะ คุณคงเรียกแบบนั้น
คุณเลยกลัวว่า ผมจะทำคุณขายหน้า
- ไม่ใช่ - ใช่ โง่เง่าเกินไป
พวกแอ็ดเลอร์คิดจะให้ต้นไม้ใหญ่ กับกลุ่มทำสวนที่ฉันเข้าร่วม
- มันคืออะไรกัน - เป็นแค่กลุ่มคนทำสวน
พวกเราเข้าไปในเขตคนยากจน อย่าง โลเวอร์อีสต์ไซด์ แล้วก็...
ผมมาจากที่แบบนั้น คุณเสียเวลาเปล่า
- อะไรนะ - ที่แบบนั้น จะไม่มีอะไรเปลี่ยนได้เลย
มันจะเป็นอยู่อย่างนั้นเสมอ
- ลืมเรื่องพวกนั้นไปซะดีกว่า - จะให้ลืมเหรอ
ใช่ ต้นไม้ก็ดีอยู่หรอก แน่นอนอยู่แล้ว
แต่ต้นไม้กินไม่ได้
ถ้าไม่มีความหวัง ก็ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนได้
- คุณคิดว่า สวนทำให้เกิดความหวังได้เหรอ - ก็ไม่แน่
ต้นไม่ก็ดีอยู่หรอก ถ้าอยากดูต้นไม้ ก็ไปตามชนบทสิ
คุณก็ลองไปบอกพวกเด็ก ๆ สิ
พวกเขาอยู่กันอย่างวุ่นวายสับสน สิ้นหวัง
คุณอาจคิดว่า ไม่ได้ประโยชน์อะไร นอกจากให้ต้นไม้เอาไปปลูก ...
หรือมีต้นไม้ใหญ่ให้ปีน แต่อย่างน้อย มันก็ต้องได้อะไรบ้าง
- ถ้ามันทำให้คุณสนุก ก็ทำเลย - ทำสนุก ๆ เหรอ
ความวุ่นวายสับสน
ความสิ้นหวัง
- เอาลงมาดูดีกว่า - อะไร
ผม..คุณน่ะ เอาลงมาดูดีกว่า
ฉันคงกลับมาประมาณ 4 ทุ่ม แล้วเราค่อยมาทำงานกัน
โปรดอย่ารับโทรศัพท์ หรือให้ใครเข้ามา
อย่ากลับดึกล่ะ
- เข้าไปในสวนเลยครับ - ขอบใจจ้ะ
ฉันตื่นขึ้นมา เมื่อราว 6 สัปดาห์ก่อน...
ฉันบอกซอลว่า "ไม่ไหวแล้ว เราจะไปจากที่นี่"
บรอนตี้ งามหยดย้อยเชียวนะ
- ขอบคุณค่ะที่เชิญมาในนาทีสุดท้าย - ไม่เลยจ้ะ ไม่เป็นไร
ดีจังที่ได้เจอเธอ นานเหลือเกินแล้วนะ
ลอเรนบอกว่า เธอได้อพาร์ตเมนต์ใหม่สวยงามมาก
ค่ะ แล้วเธอมาถึงรึยัง
ประเด็นของผมก็คือ ไม่ใช่ปัญหาว่าภาพนั้นอนาจารหรือไม่
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า มันมีคุณค่าทางศิลปะเพียงพอหรือเปล่า
ผมหมายถึงลูกสาวคุณน่ะครับ คุณเห็นผลงานของเธอรึเปล่า
ลาฟาเย็ตอยู่บนหลังม้า และลงม้ามา...
จูบทักทายบรรพบุรุษฉันที่แก้มทั้งสองข้าง
- เขาต้องลงจากหลังม้าเลยเหรอ - มันเป็นเรื่องโง่มาก...
ที่พวกนักสิ่งแวดล้อมมาคอยปลูกต้นไม้...
ในเมื่อพวกเขา ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังทำอะไร
พวกเขาไม่ยอมฟังผม ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกแล้ว
ผมก็เป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา ๆ ...
แต่ผมก็เคยเขียนหลักการอันเหมาะสมเอาไว้...
ฉันไปเอง อัลแบร์โต นั่นคงเป็นลอเรน
ในฐานะศิลปิน ลูกสาวเรามีสิทธิที่จะมาสาย
แน่อยู่แล้วครับ
- มาจนได้นะ - หวัดดีค่ะ แม่
นี่คือ จอร์จ ฟอเร่ จากปารีสค่ะ
หวัดดีครับ
เข้ามาสิจอร์จ
จอร์จเป็นแขกบ้านบรอนตี้ แต่เธอขี้อายเกินกว่าจะพาเขามาด้วย
- แม่ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย - ไม่ว่าอยู่แล้ว
หนูไปรับบรอนตี้ แล้วเลยเจอเขาอยู่คนเดียว
จอร์จเป็นนักแต่งเพลงที่สำคัญมากนะคะแม่ สองคนคงมีอะไรคุยกันเยอะ
แม่เล่นเปียโนได้นิดหน่อย
เข้าใจมั้ย ได้นิดหน่อย
อัลแบร์โต อีกที่นะ รบกวนหน่อย
ทุกคน ฉันขอแนะนำ จอร์จ ฟอเร่
นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศสผู้โดดเด่น
ไม่ใช่หรอกครับ
สวัสดีครับ
เห็นผู้ชายที่นั่งตรงข้ามคุณรึเปล่า
เขาเป็นคนสำคัญมาก เป็นคณะกรรมการผู้ดูแลทรัพย์สินหลายแห่ง
คุณอาศัยที่ปารีสเลยรึเปล่า จอร์จ
บรอนตี้ เขาอยู่คนเดียว ฉันคิดว่าเขาน่าจะออกมาเที่ยวบ้าง
ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไร
ไซมอนกับเกรซใกล้จะฉลองแต่งงาน 40 ปีแล้ว
ยินดีด้วย
ยินดีด้วยค่ะ
- คุณแต่งงานมานานแค่ไหนแล้ว - แต่งมา 35 ปีแล้ว
คุณแต่งงานหรือยัง จอร์จ
ผมเหรอ ...
ปกติแล้วก็ไม่บ่อย
นั่นหมายความว่ายังไง
เอ้อ ..ปกติแล้วไม่
- คุณกำลังจะหย่าใช่มั้ย - ใช่ ถูกเผงเลย
บี เธอไม่มีวันได้แต่งงานหรอก
อะไรทำให้เธอพูดอย่างนั้น
เธอปฎิเสธคนขอแต่งมากี่ครั้งแล้วล่ะ
สุดท้ายเธอก็จะลงเอยเหมือนยายแก่ เคท เฮปเบิร์น ที่ห้อมล้อมไปด้วยต้นไม่สวย ๆ
ผู้ชายส่วนใหญ่ที่ฉันรู้จัก ก็น่าเบื่อเกินไป ไม่ก็ไพร่เกินกว่าจะใช้ชีวิตด้วย
- เธอน่าจะเปลี่ยนยี่ห้อผู้ชายที่ใช้นะ - อ๋อ หยั่งงั้นรึ
จริง ๆ นะ บี เธอมองหาสิ่งเดียวกันจากผู้ชาย ...
แล้วเธอก็จะลงเอยกับคนดี ๆ สองคน
ดี นั่นเป็นคำที่น่าเกลียดมาก
ฟิลก็เป็นคนดีไม่ใช่เหรอ
ฟิลแตกต่าง เขาทำสวนด้วย
เป็นญาติกันรึเปล่า
ญาติเหรอ
เป็นญาติกับฟอเร่คนนั้นน่ะ ใครเหรอ
ฟอเร่ คนนั้น กาเบรียล ไงล่ะ
ฉันชอบแชมเบอร์มิวสิคของเขา ที่แต่งใช้เล่นกับฮาร์ป
ฟังเร้าอารมณ์มาก
พวกเราต้องพึ่งพาการบริจาค
พวกเราไม่มีต้นไม้ ถ้าคุณจะเห็นว่า พวกเราคนสวน เปลี่ยนชีวิตเด็กพวกนี้ได้แค่ไหน
- พวกเขาไม่มี.. / - ฉันได้ยินที่เธอพูด หวังว่าเธอจะเข้าใจนะ บรอนตี้ แต่...
การทำลายสวนนั้น มันจะเป็นอาชญากรรมเลยทีเดียว
ฉันทำไม่ได้หรอก
ความเพลิดเพลินที่มันมอบให้ฉัน มันจะมอบให้กับ...
ใครก็ตามที่ซื้อที่นี่ไป
เธอเข้าใจใช่มั้ยจ๊ะ
- ขอบคุณ - และตอนนี้ก็ จอร์จ ฟอเร่
นะ จอร์จ ผมเล่นไม่เก่ง
ผมไม่ได้แต่งเพลงอยู่ น่านะ จอร์จ
เอาชิ้นที่แต่งก่อนหน้านี้ก็ได้
เราต้องไปกันแล้ว
เราต้องไปกันแล้วล่ะค่ะ จอร์จยังไม่หายเจ็ทแลกเลย
น่านะ จอร์จ แค่เพลงเดียว
คงไม่เป็นไรน่ะ เราไม่ได้มีฟอเร่มาที่บ้านได้บ่อย ๆ
- ใช่ จริงจ้ะ - มาเถอะ จอร์จ
นี่ไม่ใช่ของโมสาร์ท
ฉันรู้จ้ะ
- ช่วยแปลให้หน่อยได้มั้ยครับ มาดาม - จะให้ฉัน...
ครั้งหนึ่ง ฉันเคยแว่วยินเสียงสายลมโบกโบยต้นไม้ใหญ่
ฉันคิดว่างั้นนะ
ครั้งหนึ่ง ฉันเคยแว่วยิน เสียงหัวเราะเริงร่าของเด็กน้อย
ฉันหวนไห้อัสสุชลอุ่นเค็มหลั่งไหล ให้กับต้นไม้ใหญ่ที่หายไป
จงปีนขึ้นมาเล่นบนต้นไม้เถิด เด็กน้อยเอ๋ย ...
แล้วข้าจะให้ความหวังกับเจ้า ต้นไม้กล่าว
แต่ตอนนี้ ไม่มีต้นไม้ ให้กับเด็กน้อย ผู้ยากจน และหลงทาง
สิ่งผุพัง คือของเล่น
เล่นแต่เกมแห่งความสิ้นหวัง
มีแต่ความวุ่นวายสับสนให้ปีนเท่านั้น
เพราะมาก
ฉันว่า เธอได้ต้นไม้แล้วล่ะ
ไม่ต้อง ได้แล้ว
อาหารบรอนตี้ โยเกิร์ต อาหารนก ไม่กินเนื้อ ครอบครัว แอ็ดเลอร์
ลอเรน
มอนติเชลโล ครีมทาหน้า มอนติเชลโล
ครีมทาหน้า
หวังว่าคงพอได้นะ
- อะไรครับ - โซฟา
แน่นอน
- ขอบคุณนะคะ - เรื่องอะไร
เรื่องคืนนี้ เพลง บทกวี
อ๋อ เรื่องนั้น ผมไม่ได้ทำเพื่อคุณ ผมทำเพื่อตัวเอง
คุณโกรธที่ผมมากับลอเรน
- ใช่ ฉันโกรธ - ถ้าคุณโกรธ เราก็ไม่ได้เรียนรู้ ใช่มั้ย
ถ้าเราไม่เรียนรู้ ผมก็จะไม่ได้กรีนการ์ด
- ช่วงนี้คุณแต่งเพลงอะไรบ้างหรือเปล่า - แต่งเพลงเหรอ
ก็คุณชอบฮัมทำนองนั้นบ่อย ๆ
ผมเหรอฮัม ผมไม่ฮัมเพลงหรอก
คุณฮัมสิ เกือบตลอดเวลาเลย
ถ้ามันรบกวนคุณ ผม..ผมจะหยุด
- ไม่นะ ฉันชอบ - ตลกดีนะ นั่นเป็นสิ่งแรกที่คุณชอบในตัวผม
ฉันไม่ได้ไม่ชอบคุณ จอร์จ
ฉันไม่มีความเห็นเรื่องคุณ
ฉันอยากให้มันจบ ฉันจะได้กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเคย
ส่วนผมก็กำลังรอให้ชีวิตเริ่มต้นเสียที
งั้นมาเริ่มงานกัน
รูปนีถ่ายที่บ้านย่าฉัน
- ย่ามีสวนกุหลาบที่สวยมาก - กุหลาบเหรอ
ความจริงเป็นคุณปู่ ปู่ของฉันต่างหาก
ที่เป็น คนเริ่มทำสวนกุหลาบหลังบ้านย่า
นั่นถ่ายที่ชายหาด
พวกเรามักจะซื้อหมวกใบเล็ก ๆ นี่เสมอ
นี่ตอนอยู่อนุบาล
นี่เป็นน้องชาย น้องสาวฉัน
พ่อฉันเป็นนักเขียน พวกเขาอยู่ที่คอนเนคติกัต
พ่อตั้งชื่อพวกเราทุกคนตามชื่อนักเขียนดัง ๆ
เหมือนชีวิตต้องคำสาปเลย
คิดว่าพ่อคงอยากให้ฉัน เป็นอะไรที่ศิลปินกว่านี้
ตอนเป็นนักเต้น ท่านก็ไม่ว่าอะไร
แต่ท่านไม่ชอบเรื่องทำสวนนี่สักเท่าไหร่
นี่ โคเล็ตต์...
โคเล็ตต์ ออสเตน ลอว์เรนซ์ เอลเลียต
- โคเล็ตต์ ออสเตน ลอว์เรนซ์ เอลเลียต - นี่รูปพ่อฉัน มีที่ถ่ายไว้ดีกว่านี้
- หน้ามุ่งมั่นมาก - เป็นคนมุ่งมั่นด้วย
ความคิดเห็นแน่วแน่ ที่จริงแล้ว คุณกับพ่อฉัน...
จะหาคนสองคน ที่ต่างกันขนาดนี้ไม่ได้อีกแล้ว
- สองคนจะต้องเกลียดกัน - ทำไมล่ะ
ก็คุณน่ะ ปีกขวาไปเสียทุกเรื่อง
ผมไม่มีปีกนะ คุณแหละเป็นคนที่มีปีก
- ความคิดคุณทั้งหมดมาจากที่แห่งเดียว - นั่นไม่จริงเลย
นี่เป็นภาพสมัยเรียน ในวาระต่าง ๆ
- นี่เพื่ออะไร - ทุกอย่าง / - ทุกอย่างเหรอ
- นี่ลอเรน - ใช่ ลอเรน
- ฟิลใช่มั้ย - ใช่ ฟิล
คุณรักเขารึเปล่า
รัก เขาใจดี อารมณ์อ่อนไหว
เป็นมังสวิรัติ
ใช่ เขาใส่ใจกับสิ่งที่เข้าไปในร่างกาย
ไม่เหมือนผม หมูตอน
ผมอายุแค่ 12 ตอนผมสักรอยนี่
เด็กที่โรงเรียนไม่ล้อกันแย่เหรอ
โรงเรียนเหรอ ไม่
ผมไม่ไปโรงเรียนตั้งแต่อายุ 10 ขวบ
ตรงนี้เหมือนของพ่อเลย
พ่อผมเป็นช่างเครื่อง แต่เขาใฝ่ฝันจะเป็นยิปซี
เขาอยากเป็นยิปซี ท่องเที่ยวไปทั่ว
อันนี้ "ปูตัน" เป็นคนสักให้
รู้จัก "ปูตัน" มั้ย
โสเภณีน่ะ
ในเมืองเรา มี 2 คน
ลีแอน กับ มิเชล
มิเชลมีผมแดงสวยมาก ผมแดงยาว
และหัวใจก็เป็นแบบนี้ มีทั้งรัก ทั้งเกลียด
ถ้ามีใครพูดว่า เขารักทุกสิ่ง มันไม่จริงหรอก
หัวใจคนเราเป็นแบบนี้แหละ ผมจริงใจอย่างที่สุดแล้ว
นี่ได้มาตอนผมเป็นเด็กเลวข้างถนน
นี่คือมีด มีไว้แก้แค้น
ถ้ามีใครมาทำไม่ดีกับเรา
เราก็จะสักรอยนี่ จนกว่าจะหามันเจอแล้วฆ่ามันซะ
แล้วเราก็จะสักอีกรอยตรงนี้ แต่ไม่มีมีด
- แต่คุณยังไม่ได้สักตรงนี้ - ผมยังหามันไม่เจอ
- คุณเคยติดคุกมั้ย - เคยครับ
- เรื่องอะไร - เรื่องสมัยเด็ก
ขโมยรถ ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
คุณมีเมนส์ตอนไหน
- อะไรนะ - มีเมนส์น่ะ
ตอนต้นเดือน หรือปลายเดือน เมื่อไหร่
มันมาตอน....ตอนต้นเดือน
ต้นเดือน โอเค
ฉันไม่เชื่อว่าคุณเป็นนักแต่งเพลงจริง ๆ
เราโกหกมาหลายเรื่อง เลยไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร
คุณต้องเชื่อสัญชาตญาณตัวเอง
ค่ะ
นี่เป็นแฟนคนแรก ตอนเรียนวิทยาลัย
เขาก็เป็นนักดนตรี เขาเล่น ...
ทรอมโบนเลื่อนได้
เขารึเปล่าที่จูบคุณเป็นคนแรก
ฉันไม่คิดว่าพวกเขาจะถามอะไรแบบนี้นะ
ราตรีสวัสดิ์
- บรอนตี้ - คะ
คุณชอบนอนเตียงฝั่งไหน
ฝั่งขวา
โอเค งั้นผมนอนฝั่งซ้าย
บรอนตี้ มาเถอะ เรามีงานต้องทำ
งาน
อาฟริกา วันอาทิตย์
ที่รัก
ที่อาฟริการ้อนมาก ...
และเขียวมาก
พวกช้างวุ่นวายกันอีกแล้ว
ผมคิดว่าคงเป็นเพราะเสียงกลอง
ทำให้พวกมันคลั่ง
ผมคิดถึงคุณทุกวัน ...
ผมถามคำถามเดิม ๆ
เมื่อไหร่คุณจะมาหาผม ที่รัก
จอร์จที่รัก ...
อพาร์ตเมนต์สวยมาก
ฉันมองเห็นปลาในสระแล้วคิดถึงคุณ
รีบกลับบ้านนะ
คุณไม่เคยอยู่ไกลจากใจฉัน
รักมาก บี
- นี่ตลกมากเลย - ไม่หรอก
เพื่อให้ได้กรีนการ์ด ผมยอมทำทุกอย่าง
เอากล้องมาให้ผม
เราต้องมีฟ้าสีคราม
เรามาฮันนีมูน ต้องยิ้มอย่างงี่เง่าเข้าไว้
โอเค เอาเลย
- ถ่ายตอนเล่นสกี - ฉันขอถ่ายอีกรูป
ถ่ายตอนผมสไลด์นะ ผมเก่งเรื่องนี้นะ คุณจำเอาไว้ด้วย
ฉันอยากได้ท้องฟ้าสีคราม
โอเค บัลเลต์ทางการเมือง.
ผมจะทำท่าเศร้า คุณทำท่ามีชัยชนะ
ชัยชนะ
- ชัยชนะ - โอเคมั้ย
เอาอีกแบบ
ใบไม้ ใช่ เอาต้นไม้ไปด้านหลัง
เตรียมตัว
เอาใบสีเขียว...
อย่างนั้นแหละ สวยแล้ว
- เรารู้สึกว่ามีช้างมั้ย - ฉันรู้สึก เอามีดออกมาด้วยดีกว่า
ใช่ อย่างนั้นแหละ
- นี่มันบ้ามากเลย - ไม่หรอก ไม่เป็นไร
อีกรูป ยิ้มสิ
- อีกอย่างนึง - อะไรอีกล่ะ
- สารพัดช่าง - สารพัดช่างเหรอ
สามีที่ดี ควรทำงานสารพัดช่างได้
นี่เป็นไง
เยี่ยมมาก
ยิ้มหน่อย
โอเค ทำงานสารพัดช่างหน่อย
อยู่ตรงนี้นะ
เซอร์ไพรซ์ พวกเราจ้ะลูกรัก กำลังอยู่ที่ล๊อบบี้
แม่คะ ทำไมไม่โทรมาก่อน
- พวกเราขึ้นไปได้รึเปล่า - ได้ค่ะ หนู...
- แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร - แน่สิคะ ขึ้นมาเลย
จอร์จ จอร์จ พ่อแม่ฉันมา
- นี่แย่สุดแล้ว คุณไปเดี๋ยวนี้เลย พวกเขาฆ่าฉันแน่ - ขอผมเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน
ไม่มีเวลาแล้ว
เอาสกีนี่เก็บก่อน ใส่เข้าไปในตู้ สกีน่ะ สกี
เปิดให้หน่อย
ขอบคุณ
ฉันขอโทษ
ออกมา
ออกไปเลยนะ ฉันจะแต่งเรื่องเอง
ขอคุยอะไรหน่อยได้มั้ย และสามีคุณด้วย คุณนายฟอเร่
เขากำลังจะออกไปค่ะ คุณนายเบิร์ด
แต่ฉันอยากรู้เรื่องเจ้าหน้าที่รัฐบาล
แล้วเมื่อคืน ฉันได้ยินเสียงกลอง
กลองแบบคนป่าน่ะ ไม่มีหรอกค่ะ
พวกเขาถามเรื่องคุณกับสามีมากมาย
เขาไม่ใช่สายลับใช่มั้ย
ไม่ใช่หรอกค่ะ คุณนายเบิร์ด
จอร์จ โอ พ่อกับแม่
- นี่อะไรกัน - สวัสดีลูกรัก
- แล้วเราค่อยคุยกันนะคะ - แล้วเรื่องเสียงกลองล่ะ
- ทีหลังนะคะ - อะไรกัน
ฉันจะคุยกับคุณทีหลังค่ะ
- ถ้าโทรมาก่อน หนูจะได้เตรียมอะไรไว้ให้ - แม่ทำมาให้ลูกแล้ว
ก็ลูกไม่มาหาเราเลย พ่อเลยคิดว่า เราต้องมาหาลูก
ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกจ้ะ พ่อของลูกต้องมาพบคนน่ะ
- ทางเข้าประหลาดดี - โอ สวยมากเลยจ้ะ
- นี่จอร์จค่ะ - หวัดดีค่ะ
หวัดดีครับ
สารพัดช่าง
คุณช่วยทำงานให้เสร็จเลยได้มั้ย จอร์จ
- ผมทำเสร็จพอดีเลย - ลูกจ๋า มันสวยมาก
- แม่รู้แล้วว่าทำไมลูกถึงตื่นเต้นนัก - มันเล็กไปหน่อยนะ
พวกเขาเซ็นต์สัญญาก้อนใหญ่รึเปล่า
- เราจะไม่พูดถึงเรื่องนั้นกัน - พวกเขาเซ็นต์สัญญาหรือเปล่าน่ะเหรอ
ไม่ พวกเขาตลบแตลง พวกปลิ้นปล้อน
- พวกเขาหลอกพ่อ - ที่รัก อย่าอารมณ์เสียไปเลย
- ที่พ่อทนไม่ได้ก็คือพวกปลิ้นปล้อน - คุณอ่านหนังสือพิมพ์ไปนะที่รัก
เราจะชมสวนกัน
พ่อเขาอารมณ์ไม่ดี
สวยเกินจินตนาการเลย
- อยากมีคนช่วยมั้ย จอร์จ - ไม่ต้องครับ ขอบคุณ
ผมแค่วัดน่ะครับ
อ๋อ วัด
- เธอคลอดออกมาแล้ว ก่อนกำหนด - ก่อนกำหนดด้วย แล้วตั้งชื่อว่าอะไรคะ
ทิฟฟานี ตอนนี้พวกเขามี ทิฟฟานี กับ ทาร์ควิน
- ขอบคุณค่ะ - พวกเสแสร้ง
เขาเป็นนักเขียนจอมเสแสร้งด้วย
ไม่คิดอย่างนั้นเหรอ
- คุณแค่อารมณ์ไม่ดี - ผมอยากได้น๊อต
- อะไรนะ - ผมต้องการใช้น๊อต
- ฉันคิดว่าคุณกำลังจะไปแล้ว - ผมกำลังซ่อมประตู ผมต้องการ...
ได้ยินแล้วที่พูดน่ะ อยู่ในตู้ใต้อ่าง
พ่อไปช่วยจอร์จดีกว่า ดูเหมือนเขาจะทำอะไรไม่ถูก
ลูกต้องชิมนี่
อย่าไปห่วงเรื่องหลักการของลูกเลย ชิมซะ
รีบไปเอากล้วยไม้ของแม่ดีกว่า หนูว่าแม่คงอยากกลับบ้านแล้ว
ไม่เลยลูก พวกเราไม่รีบร้อนอะไร
นายไม่ใช่สารพัดช่างใช่มั้ย จอร์จ
ไม่ใช่ครับ ผมเป็นนักแต่งเพลง
ฉันก็เคยเป็นพนักงานทำความสะอาด ตอนเริ่มเขียนหนังสือ
นานมากแล้วล่ะ
ตอนนั้นเราเพิ่งจะแต่งงานกัน...
พ่อแม่ฉันก็ไม่เห็นด้วย จะบอกให้
ไม่สบายเอาซะเลย
ทะเบียนสมรส
เราตกหลุมรักกันทันที
ยากลำบากกันมาก ลำบากจริง ๆ
แต่ก็นะ พอคนเรามีความรัก นายก็รู้ใช่มั้ย
ทะเบียนสมรส
- ความรักเหมือนลงเรือ คงเป็นแบบนี้แหละ - ขอโทษครับ
- ฉันเก็บเอง - ไม่เป็นไรครับ
บรอนตี้ มานี่หน่อยซิ มีอะไรกันเหรอ
ขอบคุณครับ
อยู่ท่ามกลางการฝึกลงเรือช่วยชีวิต
เราพบว่าสองคนได้ลงมาอยู่ในเรือลำเดียวกัน
คุณน่าจะต้องไปแล้วไม่ใช่เหรอ จอร์จ
ออกไปอยู่ข้างนอกกับแม่
ไปข้างนอก
จอร์จกับพ่อจัดการกันเองได้
ไปสิ ออกไปเถอะน่า
เรากำลังคุยกันเรื่อง ดนตรี ความรัก และการเล่นสกี ..
แล้วก็เรื่องต่าง ๆ ใช่มั้ย จอร์จ
นั่งลงสิ
แม่ชอบจอร์จของลูกนะ บรอนตี้
- เป็นคนมีเสน่ห์นะ - เขาไม่ใช่จอร์จของหนู นะคะแม่
- เขาน่าจะต้องไปแล้ว - เขาทำให้พ่อมีความสุขนะ
เวลาพ่ออยู่ในเมือง เขาจะกระวนกระวาย
ลูกก็รู้ จงขอบใจเขาซะ
ความสูง 5 ฟุต 7
5 ฟุต 8
น้ำหนัก 140 ปอนด์
ไม่ใช่ แค่ 125
25 เองเหรอ
ตาล่ะ
สีน้ำตาล
- มีแผลเป็นเล็ก ๆ ตรงข้อเท้า - คุณรู้ได้ยังไง
รู้สิ ก็ผมเห็นน่ะ
วันเกิด 24 สิงหาคม 1959
ถูกต้อง ตาฉันบ้าง
ตา สีเขียว
- ความสูง... - จมูก....ใหญ่
- ไม่หรอก - ใหญ่จริง ๆ
- ความสูง เออ.. 5 ฟุต 11 - ใช่
น้ำหนักล่ะ
น้ำหนักอีกแล้ว คุณกังวลเรื่องน้ำหนักจังเลย
ตอนอายุ 17 คุณคบกับเฮลีน
เธอเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งปารีส
เธอสอนคุณอ่านและเขียนดนตรี
- พวกคุณอยู่ด้วยกัน 7 ปี จนกระทั่งเธอตาย - 7 ปี ใช่
แล้วคุณก็ลาขาดเรื่องดนตรีไปเลย เป็นเวลาหลายปี
แต่ว่าผมไม่เคยได้แต่งเพลง
ได้แต่เล่นเปียโนตามบาร์
ช่าย
แอนทอนไปได้ยินคุณเล่นที่ปารีสในคืนหนึ่ง
เขาบอกว่าจะช่วยให้คุณ มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อเมริกา
แล้วผมก็ตื่นขึ้นมาที่อเมริกา ประเทศที่สวยงาม ดินแดนแห่งโอกาส
กลับไปเรื่องงานต่อ
คุณเคยอยู่กับผู้ชายมาสองคน
คนแรก ปีเตอร์ แล้วก็ สตีเฟน
- ทั้งคู่เป็นคนดี - ดีเหรอ
ใช่ คุณเป็นคนบอกเอง
สตีเฟนอยากแต่งงานกับคุณ แต่คุณคิดว่าการแต่งงานนั้นน่าเบื่อ
ยกเว้นการแต่งงานของเรา
แล้วคุณก็มาเจอ ฟิล
ฟิล
- เขาเป็นคนที่คุณรัก - แต่คุณบอกพวกเขาอย่างนั้นไม่ได้
- แล้วฉันก็ทิ้งฟิล - แล้วมาแต่งงานกับผม เพราะ....
คุณแตกต่าง และมีอารมณ์ขัน
แล้วก็อย่าลืม...เป็นผู้ชายสารพัดช่าง
ใช่
คุณพบผู้หญิงมามากมาย แต่ว่าคุณไม่เคยรักใคร...
นอกจากเฮลีน ...จนกระทั่งคุณมาเจอฉัน
แล้วคุณมาตกหลุมรักฉันก็เพราะว่า....
ด้วยเหตุผลอะไรดีนะ
ผมคิดไม่ออกเลย
ไม่เห็นจะยากเลยที่จะคิดหาเหตุผล
ขอคิดดูก่อน
มันต้องมีเหตุผลซักอย่าง
ใช่แล้ว
เพราะว่าผม เริ่มกลับมาได้ยินเสียงเพลงอีกครั้ง
เหมือนตอนที่ฉันยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เลย
เหมือนกันเลย
ผมให้แบงค์ห้าคุณไปใช่มั้ย
- มีอะไร - เปล่า ไม่มี
- อะไร - ไม่ต้องรอฉันนะ
ฟิล
คุณสวยเหลือเกิน
- ไปบ้านคุณกันเถอะ - เดี๋ยวสิ
- เราไปร้านแองเจโลกันก็ได้ - ไม่เอา
- ฉันหิวแล้ว ไปกันเถอะ - ไม่ใช่ ไปทางนี้
ทุกอย่างเตรียมเอาไว้หมดแล้ว มาเถอะ ผมจองเอาไว้แล้ว มานี่มา
- กินแถวนี้เถอะ...แค่ตรงนี้ก็ได้ - ไม่ได้ ไม่ได้
- ผมวางแผนไว้หมดแล้ว - ไปทางนี้เถอะ
บอกผมทุกอย่าง ว่าคุณทำอะไรตอนผมไม่อยู่
- ก็ไม่มีอะไรมาก - ไม่มากเหรอ แล้วคิดถึงผมหรือเปล่า
คิดถึงสิ
ผมคิดถึงคุณมาก แน่ใจนะว่าคุณคิดถึงผม
อยู่แล้ว
ดูคล้ายว่าคุณไม่ได้คิดถึงผม ดูเหมือนว่าผมจะคิดถึงคุณ มากกว่าคุณจะคิดถึงผม
นั่นไม่จริงเลย
- คุณน่าจะได้ไปด้วย มันสวยมาก - เต้าหู้สามที่ ข้าวกล้องหนึ่งที่
ผมเห็นเราอยู่ด้วยกัน ในที่ไหนสักแห่ง ปลูกอาหารกินเอง
มีอยู่คืนหนึ่ง พระจันทร์สวยมาก
- คุณน่าจะได้เห็น - เราก็เห็นพระจันทร์ดวงเดียวกัน
ก็จริง แต่คุณน่าจะได้เห็น แบบที่ไม่มีขยะเต็มท้องฟ้า
มันสวยงามมาก เป็นคืนที่มีเมฆเต็มฟ้า
แล้วทันใด ลำแสงเบ้อเริ่มจากไหนไม่รู้ ก็ส่องผ่านเมฆออกมา
ทันใดนั้น มันก็เหมือนเวลากลางวัน...
มีเงาขนาดยักษ์ทาบออกมาจากต้นไม้
วันแต่งงาน
ฮันนีมูน แอสเพน อาฟริกา ซาฟารี เคนย่า
หาดแคลิฟอร์เนีย พักร้อน
สารพัดช่าง บรอนเต้ คนสวย
ช่างสวยจริง ๆ
- ไปได้แล้วค่ะ - ไม่ไป
ฟิล
ที่นี่ไม่มียามสักหน่อย
พรุ่งนี้เราค่อยเจอกันนะ ได้มั้ย
ส่งแค่ที่ประตู บรอนตี้
อาจมีคนบุกรุกเข้ามาแอบซ่อนอยู่ก็ได้
ที่นี่สวยนี่
- คุณมาส่งถึงประตูแล้ว ไปได้แล้ว - ไม่ไป
ไม่ ผมไม่ไป จนกว่าจะได้เห็นเรือนต้นไม้
ฟิล คุณดื่มมามากเกินไป
มานี่สิ
- รู้สึกดีเหลือเกิน - อย่า ฟิล อย่า
โอ บรอนตี้
ฟิล
ฟิล อย่า
นายก็ได้ยิน เธอพูดว่ายังไง
- เธอบอกให้ไป ได้ยินมั้ย - หมอนี่ใคร
- หรือจะให้ฉันโยนออกไป - จอร์จ คุณกล้าดียังไง
- บรอนตี้ บอกผมสิ มันเป็นใคร - ออกไปซะ ไอ้มังสวิรัติ
- แกคิดว่าแกเป็นใคร - จอร์จ อย่า
ฉันก็เป็นสามีเธอน่ะสิ จะใครกัน
- แกว่าไงนะ - นั่นน่ะเมียฉันที่แกกำลังลูบไล้อยู่ ออกไปได้แล้ว
บรอนตี้ บรอนตี้ เรื่องจริงรึเปล่า
ใช่ แต่ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก
อะไรนะ
- เดี๋ยวก่อนสิ - ออกไปซะ ออกไป
แกมันไอ้บริกรจากภัตตาคารนี่
ฉันไม่รู้เรื่องเป็นมายังไง แต่ฉันจะต้องรู้ให้ได้
ออกไป ไอ้แครอต ไอ้แตงกวา
ทีนี้ คุณก็ต้องไปแล้ว
- เรื่องสัมภาษณ์ล่ะ ที่เราต้องไปด้วยกันพรุ่งนี้ - ออกไป เดี๋ยวนี้เลย
- คุณโกรธเหรอ - โกรธ โกรธมาก
- ออกไป - ไม่ได้ มีสัมภาษณ์
- ฉันไม่สนแล้ว ไม่สนว่าจะเกิดอะไรขึ้น - บรอนตี้ ขอร้อง
ไปซะ ไม่งั้นฉันจะเรียกตำรวจ เรียกตรวจคนเข้าเมืองมา
ติดคุกก็ยังดีกว่า อย่างน้อยก็ยังมีห้องของตัวเอง
อย่าทำเป็นเด็กไปเลย
บรอนตี้
บรอนตี้ เปิดประตู บรอนตี้
บรอนตี้ บรอนตี้ บรอนตี้
บรอนตี้
ลุกขึ้นนะ ไปสิ ลุกขึ้น
ลุกขึ้น ออกไป
ไม่นะ
ลุกขึ้น ออกไป กลับไปที่รถไฟใต้ดินซะ
- คุณเองเหรอ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณนายเบิร์ด
ตั้งแต่พวกคุณย้ายเข้ามา มีแต่ก่อเรื่องตลอด
ผมไม่อยากปลุกคุณน่ะที่รัก
- คุณลืมกุญแจอีกแล้วเหรอ - ลืมกุญแจอยู่เรื่อยเลย
คุณน่าจะไปนอนโรงแรมนะที่รัก
คณะกรรมการจะต้องไม่เห็นด้วยแน่ ให้มีการนอนที่โถงทางเดิน
- ขอโทษค่ะ - ที่นี่ไม่ใช่อาฟริกานะ
คุณนายเบิร์ดคะ มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
คุณนายเบิร์ด
- เมื่อคืนคุณทำแบบนั้นทำไม - ผมไม่ชอบคนกินมังสวิรัติ
- อย่ามาทำตลก - การที่เขาไม่ยอมเลิก ทำให้ผมหมดความอดทน
- คุณควรจะต้องขอโทษ ไม่ใช่เหรอ - เขาไม่เหมาะกับคุณหรอก
อ๋อ งั้นเหรอ เขารู้สึกถึงอารมณ์ของคนเรา ได้มากกว่าที่คุณจะรู้
ความรู้สึกเหรอ คุณไม่มีความรู้สึกหรอก
คุณนอนกรน และกิริยาก็น่ารังเกียจ
- ถ้าคุณคิดว่านั่นสำคัญ คุณก็เป็นพวกหัวสูง - คุณก็แค่ไอ้กุ๊ย อ้วนพุงพลุ้ย คุณมันน่ารังเกียจ
คุณบอกคุณเป็นพวกกบฎ แต่คุณกลับกลัวพ่อของคุณ
- พ่อฉันทำอะไรในชีวิตมาเยอะ - แต่คุณใช้ชีวิตเหมือนเอามาจากหนังสือ
- คุณก็อายุ 40 แล้ว ยังนอนในสวนสาธารณะ - แล้วฟิลล่ะ
คณทำรักกับฟิล คงเหมือนเป็นแค่ผัก อย่างคุณมันต้องโดนเอาซักที
ภาษาจากชั้นสวะ เหมือนที่คุณจากมา และที่คุณจะไปจบลง
ผมเป็น...เป็นพวกสวะ ส่วนคุณ...ก็เป็นแค่ต้นไม้
ตะ...ตะบองเพชร
ฉันเคยบอกว่าฉันไม่มีความเห็นเกี่ยวกับคุณ ตอนนี้ฉันมีแล้ว
- ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณที่สุด - ดี นั่นแหละดี คุณเริ่มมีความรู้สึกแล้ว
- พระเจ้า การสัมภาษณ์ - ตายแล้ว
คุณมี... คุณมี...
มี ฉันทำเอง เดี๋ยวฉันทำเอง
ขยับซักทีสิโว้ย ไอ้งั่ง
- เราไปรถไฟใต้ดินดีกว่า - จะไปรถไฟใต้ดิน ก็ไปได้ไม่ถึงไหนหรอกครับ
- รถไฟใต้ดินไปทางไหน - ท่อน้ำใหญ่แตก / - ไปทางสวน
เมืองทั้งเมืองกำลังจะถล่มแล้ว
เร็วเข้า เราจะไปหาแท็กซี่จากอีกฟากนึง
แต่สวนอยู่ไกลมากนะ บรอนตี้ บรอนตี้ มันอยู่ไกลเกินไป
ตามมา บนโน้น
- ทางนี้ - แน่ใจเหรอ
- แน่ใจ - เราจะมัวหลงไม่ได้นะ
แน่ใจ ฉันยิ่งกว่าแน่ใจ
ไปทางขวา
วิ่งเร็ว ๆ ระวังด้วย
เกือบถึงแล้ว
- ทางนี้ - อีกไม่ไกลแล้ว
แท็กซี่
- แท็กซี่ แท็กซี่ แท็กซี่ - แท็กซี่ แท็กซี่
เบอร์ 75
เราคู่ต่อไป
พ่อชื่อ ซิดนีย์
ครีมทาหน้า มอนติเชลโล่
มอนติเชลโล่ มอนติเชลโล่
พ่อของคุณ ชื่อ เบอร์แทรนด์ หรือ เบอร์นาร์ด
รอนี่
76 ค่ะ
76
คุณรอที่นี่ คุณฟอเร่
คุณนายฟอเร่ ตามผมมา
คุณฟอเร่ อย่างที่คุณทราบว่า ทางเรามีข้อสงสัย
ว่าการแต่งงานของคุณเป็นเรื่องสุจริตใจหรือเปล่า
ผมมีปัญหาเรื่องรายละเอียดอีกหลายข้อ
คำตอบของคุณจะช่วยทำให้เราตัดสินใจได้
ผมอยากให้ตอบสั้น ๆ ตรงประเด็น
ผมขอให้คุณยกมือข้างขวาขึ้น
ว่าคุณจะให้สัตย์สาบานว่า คำให้การที่คุณให้กับเรา...
เป็นความจริง จริงทั้งสิ้น ไม่มีอื่นใด นอกจากความจริง
สาบานครับ
สาบานค่ะ
ชื่อของคุณคือ บรอนตี้ มิทเชล ฟอเร่
พ่อของเธอเป็นนักเขียน
- ชื่อเขาล่ะ - ซิดนีย์ ..ซิดนีย์ แพริช
เขาไม่ได้รับการศึกษาแบบปกติค่ะ
อายุ 12 ก็หนีออกจากบ้าน
ต้นไม้ เธอรักดอกไม้ทุกชนิด กระทั่งวัชพืชที่เธอใช้วิจัย
เขารู้ค่ะว่าฉันชอบสลัด
เขาชอบกินอาหารมัน ๆ แบบฝรั่งเศสไงคะ
เธอชอบกินของอย่าง อาหารนก
- อาหารนกเหรอ - ครับ
มุสลี กับ กาแฟไม่มีคาเฟอีน รสชาติไม่ได้เรื่อง
เขาชอบฮัมเพลงตลอดเวลา
- ฮัมเพลงเหรอ - กำลังแต่งเพลงน่ะค่ะ
เขาไม่ได้แต่งเพลงมานานมาก
เขาบอกว่าเขาไม่อ่อนไหวง่าย แต่นั่นไม่จริงหรอกค่ะ
เขาเป็นคนอ่อนไหวค่ะ
เขาทำให้ฉันหัวเราะ
เธอเป็นคนมีเมตตาต่อผู้อื่นเสมอ
ตัวผมเอง ผมไม่คิดแบบนั้น
ผมไม่เชื่อใจคน
ชีวิตเขาลำบากมามากทีเดียว
จะบอกว่า เขายังไม่เคยเรียนรู้ที่จะให้ แต่เขามีที่จะให้มากเหลือเกิน
เธอมีความสงบ
ที่ผมไม่มี
เขามีความใฝ่ฝัน
เขาดื่มกินชีวิต
คิดว่าเกือบจะเสร็จแล้วล่ะค่ะ แค่รายละเอียดอีกไม่กี่อย่าง
- 5 ฟุต 8 - 5 ฟุต 11 ค่ะ
- 125 ปอนด์ครับ - เขาไม่ยอมบอกว่าเขาหนักเท่าไหร่
- เธอนอนอยู่ด้านขวาของเตียงครับ - เขานอนด้านซ้ายค่ะ
- แปรงสีฟันของเธอน่ะเหรอ สีเขียวครับ - ของฉันสีเขียว
ครีมทาหน้าเธอล่ะ
มอนติเชลโล
โมนาโค ไม่ใช่
มอนติ คาร์โล
นั่นเป็นคำตอบเดียวที่ผมจำไม่ได้ซักที
คุณใช้จำคำตอบอื่น ๆ เอาด้วยใช่มั้ย
ไม่ใช่ความผิดของเธอ ขอร้อง อย่าไปยุ่งกับเธอเลย
- ฉันคิดว่าฉันทำได้ดี - ผมก็เหมือนกัน
ฉันคิดว่าคุณจะได้สิ่งที่คุณต้องการ
กรีนการ์ดยังไงล่ะ
ผมจะเจอคุณอีกได้มั้ย ผมต้องไปเอาของ ๆ ผมน่ะครับ
- ฉันจะฝากไว้ที่ออสการ์ - ออสการ์ ความคิดดี
จริงด้วย ออสการ์
ทันทีที่เราได้ยินข่าว เราก็จะเริ่ม..
รู้นะ หย่ากันได้
โดยเร็วที่สุด ใช่มั้ย
โชคดีกับดนตรีของคุณนะคะ
ผมก็หวังว่าคุณ จะได้ต้นไม้ใหญ่พวกนั้น
- ลาก่อน จอร์จ - ลาก่อน บรอนตี้
โอ นี่แหวนค่ะ
ไม่เอา ขอบคุณค่ะ
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณนายฟอเร่
คุณฟอเร่เพิ่งแวะมา บอกว่าให้เอานี่ให้คุณ
ผมคิดว่า เที่ยวบินของเขาคงจะดีเลย์
ขอบใจมาก ออสการ์
เพลง " แด่บรอนตี้ "
อาฟริกา วันอังคาร
ที่รัก...
พวกช้างวุ่นวายกันอีกแล้ว
วุ่นวายเสียจน ผมนอนไม่หลับ
ผมอยากเอ่ยคำลาสุดท้าย...
ก่อนออกไปท่องซาฟารีอีกครั้ง
- ไม่เป็นไร - อะไรคะ
มอนติเชลโล ...ผมคงพยายามมากไป
เลยทำเสียเรื่อง
ทำไมคุณไม่บอกฉัน
ไม่เป็นไรหรอก
เราตกลงกันเอาไว้ว่า ถ้าผมออกจากประเทศไปโดยเร็ว ...
คุณจะเก็บ...เรือนต้นไม้เอาไว้ได้
ฉันไม่สนใจเรื่องเรือนต้นไม้
ไปได้แล้ว คุณฟอเร่
อย่านะ อย่าไป
- ผมจะเขียนมา - ไปได้แล้ว
- ผมจะเขียนมาทุกวัน - ต้องไปแล้ว คุณฟอเร่
จดหมายทุกฉบับจะพูดเรื่องเดียวกัน
คุณจะมาหาผมเมื่อไหร่ ที่รัก
# เมื่อคืน #
# ฉันฝันไปว่า #
# ได้มีบ้าน #
# ที่ช่างสวยสว่างเหลือเกิน #
# ทำไมจึงเป็นเพียงแค่ความฝัน #
โอ ที่รัก
# เมื่อใดพระเจ้าจะทรงอำนวยพร #
คุณยังเก็บมันเอาไว้หรือเปล่า
# โปรดช่วยลูกให้ได้มีบ้าน #
# จงอย่าได้ละสายตา #
# ไปจากรางวัล #
# จงอย่าเศร้าเสียใจ #
รับครับ
# ลึกลงไปในหัวใจ #
# คุณต้องเชื่อมั่น #
# แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง #
ฉันก็เหมือนกัน
# แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง #
# ในสักวัน #
# บางครั้งร้อน #
# บางครั้งก็หนาว #
# บางครั้งก็มีที่ให้เข้าไป # #บางครั้งต้องนอนข้างนอก #
# บางครั้งก็ไม่มีอะไรให้กิน #
# แต่พระเจ้าทรงทราบดี #
# ฉันไม่ค่อยได้นอนสักเท่าไหร่ #
# จงอย่าได้ละสายตาไปจากรางวัล #
# จงอย่าเศร้าเสียใจ #
# ลึกลงไปในหัวใจ #
# คุณต้องเชื่อมั่น #
แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง
บรรยายไทย โชต โตทวิวงศ์
แล้วทุกอย่างก็จะดีเอง
ในสักวัน